ТИЗӘКЛӘ’Ү ф. 1) Тизәк, экскремент бүлеп чыгару

2) Тизәк белән пычрату, тизәккә батыру. Ул кяферләрдән берсе килеп көймәне тизәкләгәндә, егылып, тәненә тизәк тиде. К.Насыйри. Хәтта дуңгыз яткан җирен тизәкләми, Усал эт тә хуҗасына карап өрми. Р.Ханнанов

3) Тизәк белән ашлау, тиресләү