ТИБРӘ’Ү ф. 1) диал. Селкенү; калтырау, чайкалу. И әремнәр тибри талгын җилдән, Иркәләнә җаннар бик соңлап. Р.Әхмәтҗан

2) күч. к. тибрәтү (3 мәгъ.). Күңелләрне тирән хисләр тибри. М.Гаяз