ТЕРЕЛТКЕЧ с. 1. Терелтә торган, шифалы. Көймә эченә терелткеч һава йөгерде. Г.Әпсәләмов. Ә инде яңа темага керешү, әсәр язу аның өчен шатлык, сөенеч чыганагы гына түгел, ә яшәү рәвеше, терелткеч дару да иде. Т.Галиуллин

2. и. мәгъ. Терелтә торган, шифалы нәрсә. Ул [Габдулла Тукай] уяткыч, ул юаткыч, ул терелткеч хастаны. Ш.Бабич