ТЕЛӘНЧЕЛӘ’Ү ф. 1) Бөтен кирәген теләнче кебек соранып алу, теләнеп булдыру; үтечкә еш сорап йөдәтү

2) к. теләнү (2, 3 мәгъ.). Юк ирде бу кызның һәм анасы, Теләнчеләп бер өйгә килде. Мөхәммәдьяр

Теләнчеләп йөрү Гел, һәрвакыт, әледән-әле теләнчеләү. Шәһәр урамына чыгып теләнчеләп йөр, алкаш улыңны ачтан үтермим дип тырышкан бул. М.Кәбиров