ТӘШТИТ и. гар. лингв. Гарәп язуында хәрефнең икеләтелеп укылырга тиешлеген күрсәтә торган билге, хәрәкә. Кайбер хәрефләрнең өсләрендә яки асларында төрле рәвешле аерым тамгалар булган. Аларны гарәпләр «тәштит», «һәмзә», «мәд» кебек исемнәр белән атаганнар. Җ.Фәйзи

◊ Тәштитен чыгару к. тәштитләү. [Кызлар] «Вәләзза-а-аллинн...» дип сузып, тәштитләрен чыгарып Коръән укыйлар. К.Нәҗми