ТӘХРИР и. гар. иск. 1) Берәр төрле язу; язылган, теркәлгән нәрсә, язма эш; басылып чыккан текст. --- ул мөхәррир кәгазьне янә куенына салганда, солтан Мөхәммәд: «Ул тәхриреңне миңа бирче», – диде. К.Насыйри

2) Язу рәвеше. Шиһаб хәзрәтнең татарча тарзы тәхрире вә өслүб ифадәсе бу көндә һичкем тарафыннан ияреләчәк бернәрсә түгелдер. Җ.Вәлиди