ТӘПӘ’Н-ТӘПӘН с. 1. Бик күп тәпәннәргә тутырылган, күп тәпәннәрдән торган. Киштәләрдәге елкылдавык тиреләр, өем-өем күннәр, тәпән-тәпән баллар әз генә дә аның күз алдыннан китеп тормады. Н.Фәттах

2. рәв. мәгъ. Тәпәнләп; тәпәннәр белән