ТӘНБИ’Һ КЫЛУ ф. иск. к. тәнбиһ итү . – Кемнең ишегендә зәгъфран белән бармак эзләре күрсәң, йорт иясе кем булса да булсын, тотып китер, – дип, гаять тәнбиһ кыйлды вә кемне тотып китерерләр дип көтеп торды. К.Насыйри