ТӘНБИҺ и. гар. иск. Кисәтү, искәртмә; искә төшерү, хәтердә яңарту, кабат зиһенгә салу. Бу мәсәл нәфес явызлыгыннан сакланмага тәнбиһтер. К.Насыйри. --- беркөнне мәчеткә кергәч, халыкларның тарау утыруларын күреп, бергә җыелышып утырулары хакында тәнбиһ ясаган иде. Р.Фәхреддин