ТӘНӘЙТҮ ф. 1) бор. Көч җыярга, көч тупларга, күп көч сарыф иткәннән соң хәл алырга мөмкинлек бирү; көченә, элекке әйбәт хәленә кайтару. Атны ял иттереп тәнәйтү. Җирне иген чәчмичә тәнәйтүгә калдыру

2) неол. Торгызу, реконструкцияләү. Бу гына да түгел, бу морфологик закончалыкны истә тотып, татар телендә онытылган фигыльләрне тәнәйтергә дә мөмкин. Р.Әхмәтьянов