ТӘНАВЕ’Л ИТҮ ф. иск. Авыз итү, ашап, татып, кабып карау, тәмен белү. Пылау өләшүчеләр, эшне бетереп, --- урыннарына утырыштылар, тирләп-пешеп чыккан Сабирҗан мәзин --- һәркемгә ишетелерлек итеп: – Булды, җәмәгать, тәнавел итегез! – дип кычкырды. М.Галәү