ТӘКЪВАЛАНУ ф. 1) Тәкъвалыга әверелү, тәкъвалы булып китү

2) күч. Тәкъвалы булып кылану; тәкъвалы кеше кебек сөйләшү, эш итү һ.б.

Тәкъвалана башлау Тәкъвалануга табан үзгәрү

Тәкъвалана төшү Бераз тәкъвалану; тагын да ныграк тәкъвалану

Тәкъваланып йөрү Озак вакытлар, күптәннән тәкъвалану

Тәкъваланып китү Билгеле моменттан алып сизелерлек тәкъвалану. Чөнки бик тәкъваланып китте: йорт эшеннән ваз кичеп, намаз-нияз дигән булып йөри башлады. М.Мәһдиев. Хәзер күбебез ярыйсы гына тәкъваланып киттек. Татарстан яшьләре