ТӘГЪРИЗ и. гар. иск. 1) Ризасызлык, каршылык, протест

2) Читләтеп әйтү, киная. Ул [Тукай] бөек уй, нечкә хис, тәгъризләргә бик бай, димен. Бар урыннарда аның урынын кадерле, дәү, димен. Ш.Бабич

3) Каршы тору