ТАШЧЫЛ с. 1) Ташлы (2 мәгъ.)

2) биол. Ташлар арасында яши, ташка оялый, ташта үсә торган (үсемлек яки хайваннар тур.). Ташчыл үрчем

3) биол. Күренеше ташны хәтерләтә торган. Механик тукыманың ныклыгын белү өчен, сез әстерхан чикләвегенең, абрикосның каты төшләрен ватып карагыз: аларда махсус ташчыл күзәнәкләр була. Н.Сонин. Ташчыл нерв. Ташчыл синус