ТАРЫЗ и. гар иск. 1. кит. Төс, рәвеш; ысул. Өстән генә эләктереп китү тарызын алган сәяхәтнамә өчен, Уфада артык нәрсә күрмәдем бугай. Г.Тукай. Безнең милләтемезгә дә Гоголь тарызында яза торган мөхәррирләр бик кирәк иде. Г.Исхакый

2. бәйл. функ. иск. Төсле, рәвештә. Шул тарыз кайтып җитү