ТАРАЛУ II ф. төш. юн. к. тарауI (1 мәгъ.). Мәһабәт сынлы, алсу чырайлы, матур кеше, куе чал чәчләре артка каратып таралган, кулында чемодан. Р.Ишморат. – Каторга хезмәте дә болай булмас, – диде җиткән сакаллы, таралмаган тузган чәчле, чуен төсле кап-кара тәнле, күлмәксез бер ялангачы. М.Галәү

Таралып тору Даими яки әледән-әле таралу; әле, хәзер таралу