ТАПЫРДАВЫК с. Сабыры булмаган, түземсез; сикеренә, үрсәләнә торган (кеше тур.). Тәлгатьнең язгы ташкыннардан соң әле ярларына утырып җитмәгән киң Камага болай да һушы киткән иде, --- бөтенләй тапырдавыкка әйләнде. Ф.Хөсни