ТА’П КИЛҮ ф. 1) к. тап булу . Куе ботаклы агач ябалдашына тап килгән берәү вак-төяк тән җәрәхәтләре белән котылып калган. А.Гыйләҗев

2) Таман, урынлы, килешле булу. Зәлифә ак халаттан бигрәк тә чибәр икән: киеме --- тап-таман булып, туташның нәфислегенә тап килеп кенә тора. З.Мурсиев