ТАҢ-ХӘЙРАН җый. и. к. таң-тамаша

◊ Таң-хәйран калдыру к. таң-тамаша(га) калдыру. Аның талчыбыктай зифа буе, озын кара чәче, назлы күз карашы һәм сүзләре, тагын да әллә нәрсәләре, әллә нинди гүзәллекләре мине таң-хәйран калдырып кына түгел, хәтта һушсыз итәләр. Ф.Яхин. Таң-хәйран калу к. таң-тамаша(га) калу. Хакыйкый вакыйгаларның бөек шигырь-җыруга әверелүенә ул таң-хәйран калып шашкан иде. Р.Батулла