ТАҢЛА’У ф. иск. 1) Сайлау, сайлану, талымлау. Таңлаган [кыз] тазга калыр. Мәкаль. Сылу таңлап кочармын. Дастан

2) Гаҗәпләнү, шаккату; соклану. Ки икесене күреп таңладылар. Тәгаҗҗеп берлә башын ыргадылар. Мәҗлиси