ТАНУ II ф. (тан, тана, танар, таначак) Нәрсәдәндер баш тарту, нәрсәнедер кире кагу, инкяр итү. Бер кызардым, бер бүзәрдем… Ни таныйм?.. таналмадым! Дәрдемәнд