ТА’БГАН рәв. гар. иск. 1) Табигый рәвештә, табигатьтән, асылда. Күз яше --- табган ачыдыр. Дәрдемәнд

2) Табигате белән, холкы буенча (кеше тур.). Бу, мин алтатар алачак агай, табган үткен, бәдәнән көчле, үз сүзеннән күчми. Г.Тукай