СЫРЫНУ ф. 1) Күп булып ябышу, сыру (сырлан, кар һ.б.ш. тур.)

2) күч. Берәүгә елышу, куштанлану, аның янында булырга тырышу. Сырынмасын аңа сыйнфый дошман. Ә.Баян

Сырына башлау Сырынырга тотыну

Сырына бару Акрынлап, бер-бер артлы сырыну

Сырына төшү Беркадәр сырыну