СЫНЛАНУ ф. Формалашу, билгеле форма, рәвеш алу; нинди дә булса образда, предметта гәүдәләнү

Сынлана башлау Сынлану билгеләре күренү; сынланырга тотыну. Кибән сынлана башлагач, бозлавык таудан арты белән шуган малай сымак, ул кире шуып төшә. М.Кәрим