СЫЛАНЧЫК с. сөйл. 1) Ябышып иярә, сылана торган. Сәгать өчләрдә үк шәһәрне күшектергеч, сыланчык, салкын томан каплады. М.Маликова. Сыланчык балчык

2) күч. Әрсезлек, әдәпсезлек күрсәтеп, берәүгә елышучы, ияреп йөрүче. Сыланчык хатын