СЫЙПАЛА’У ф. кбт. форм. к. сыйпау. Җәмилнең әткәсе, битләрен бармаклары белән сыйпалап, тамак кырып куйды. Ф.Нурихан

Сыйпалап алу Тиз генә сыйпалау

Сыйпалап тору Берникадәр вакыт яки хәзер сыйпалау

Сыйпалый башлау Сыйпаларга тотыну. Сикереп үк атыннан төште, тимеркүкнең нуктасыннан эләктереп алды, тезген очын чишеп җибәрде дә, ипләп кенә, иркәләп кенә атның күкрәгеннән, муеныннан сыйпалый башлады. Ф.Нурихан