СЫЙПАЛАНУ ф. 1) кбт. форм. к. сыйпану. [Мәдинә], әнкәсенә күрсәтмәскә тырышып, киеменә тиз-тиз генә исле май сеңдерде, көзге алдында туктап сыйпалангандай итте дә, кулына бәйли башлаган оегын-инәсен алып, чыгарга җыенды. Н.Фәттах

2) Сырпалану; сыенып иркәләнү, назлану. Тиктормас йомшак бәрхет тавышы белән мыр-р, мыр-р, мыр-р итә, Әсфәннең иягенә сыйпалана. Г.Сабитов

Сыйпалана бирү Бернигә карамый сыйпалану

Сыйпалана төшү Бераз сыйпалану

Сыйпаланып алу Бераз сыйпалану

Сыйпаланып йөрү Бертуктаусыз сыйпалану

Сыйпаланып тору Хәзерге вакытта яки гел сыйпалану