СУСАТУ ф. 1) йөкл. юн. к. сусау. Урманнарда үскән пар каенны Урамына язын күчергән, Сусатмаган, инешләрдән ташып, Кушуч белән сулар эчергән. Ш.Галиев

2) з.-сыз Эчәсе килү. Бик эссе ич бүген, сусата. Т.Әйди