СУРӘТЧЕ и. сөйл. Сурәт (1, 2 мәгъ.) ясаучы; скульптор яки рәссам. [Кошның] койрыгындагы күз-күз түгәрәк бизәкләре бик оста сурәтче кулы белән ясап куйган төсле. Ә.Фәйзи