СУРӘТТӘ рәв. 1. Билгеле рәвештә, хәлдә. Күңелсез генә сурәттә чәй эчеп тәмам иткәч, Шәриф дәхи эш эзләп чыгып китте. М.Гафури

2. терк. мәгъ. Тәкъдирдә, билгеле очракта, хәлдә. Атасы аннан куып чыгарган сурәттә дә, Нәфисә барыбер үкенмәгән булыр иде. Г.Бәширов