СӨРӘНЧЕ и. иск. 1) Сөрәндә (4 мәгъ.) катнашучы

2) Сөрән (5 мәгъ.) йоласын башкаручы, сөрәнгә чакырып, сөрән салып йөрүче. Сөрәнче, төргәген корал кебек тотып, тәкәббер кыяфәтен саклап чыгып китә. А.Гадел

3) Сөрән (6 мәгъ.) җыюда катнашучы. Яшел йон күлмәктән, ак шәл бөркәнеп, сөрәнчеләргә өч метр ситсы китереп бирде. Х.Камалов