СӨЙКӘНҮ ф. 1) кайт. юн. к. сөйкәү

2) к. сөйкәлү (3 мәгъ.). Сөймәгә бирсәң сылу бир – Ак сарайга сөйкәнеп Елый калса, кем алмас? Дастан. Сез дә ата баласы, Без дә ата баласы; Сөймәгәнгә сөйкәнмибез, Сөйсәң – яр табыласы. Җыр

Сөйкәнә бирү к. сөйкәлә бирү