СӨЕК и. диал. 1. 1) Кемгә дә булса карата наз; шатлык. Сөйгәнгә сөек, көйгәнгә көек. Мәкаль

2) Сөюле мөгамәлә, аеруча якын итү. Сөек белән дәшү

2. с. мәгъ. к. сөекле (1 мәгъ.). Кыз күңеле юка пыяладай, Бармак чиртсәң – шундук уала, Үртәмә син берүк Илсөярне, Әнкәсенә сөек ул бала. Ф.Яхин