СО’ТСКИЙ и. рус тар. 1) XVI –XVIII гасырларда Россиядә төрле сыйнфый катлау, кала бистәсе, һөнәри берлек һ.б.ш.лардан сайланган вәкил; йөз вәкиле

2) Крестьяннар арасыннан, нинди дә булса җәмәгать эшләрен яисә полиция вазифасын башкару өчен, гадәттә йөз йорттан сайланып куелган староста. Вахитны алырга киткән сотский берничә минут эчендә кире кайтты. М.Гафури. [Исправник:] Менә нәрсә, сотский. Мин бүген китмим, монда гына кунам. Т.Гыйззәт