СОРАЛУ ф. 1) төш. юн. к. сорауII

2) Таләп ителү, кирәк булу. Шушы байлыкны тудыручы, аны нәфис җанландыручы булу өчен тагы да күбрәк нәрсәләр сорала. Һ.Такташ. Режиссёрдан, иң беренче чиратта, әсәрнең шул урыннарын калку итеп бирүе сорала. Ю.Сафиуллин