СИЯҺ с. фар. иск. 1. 1) Кара төсле

2) күч. Бәхетсез, күңелсез, тискәре. Нә сәбәбтән килде безгә буйлә бер бәхте сияһ. Г.Тукай

2. и. мәгъ. Кара, язу карасы