СИРӘКЛӘТҮ ф. 1) йөкл. юн. к. сирәкләү1. (1 мәгъ.)

2) Сирәк (1, 2, 5 мәгъ.) итү, сирәгәйтү. Вахит менә шундый авырлыкларны берничә рәт татыганнан соң гына, ул «хасиятле догалар»ны укуын сирәкләтте. М.Гафури

Сирәкләтә бару Рәттән сирәкләтү, эзлекле рәвештә сирәкләтү

Сирәкләтә төшү Бераз сирәкләтү; тагын да сирәкләтү

Сирәкләтеп бетерү Бөтенләй, ахырына кадәр, нык сирәкләтү. Бай, һәрвакыт чәйни-чәйни йолкып сирәкләтеп бетергән сакалын --- авызга бер-ике кабып чәйнәгәч, ары-бире йөри башлады. Ш.Мөхәммәдев

Сирәкләтеп килү Электән үк, эзлекле рәвештә сирәкләтү

Сирәкләтеп тору Даими рәвештә сирәкләтү; хәзерге моментта сирәкләтү

Сирәкләтеп чыгу Башыннан ахырына кадәр сирәкләтү