СИКЕРТМӘ и. к. сикәлтә (1 мәгъ.). Тауның иң югары очыннан аска таба бик каты тизлек белән шуып төшеп китәсең дә, каршы тауга бик зур тизлек белән менеп, сикертмә аша бик ерак, биек сикереп, аягыңда тора алмасаң – егыласың, күздән утлар оча, ди. Р.Батулла