СИ’ЗМӘСТӘН рәв. Үзең абайламаган, сизмәгән хәлдә; кинәт, көтмәгәндә, уйламаганда. Үзе дә сизмәстән, күсәген күкрәгенә кысып, Хәлим дә алгарак омтылды. Г.Ибраһимов. – Карарбыз әле кем кемне икәнен, – дип мыгырдадым мин, үзем дә сизмәстән. З.Мәхмүди