СИГӘКЛӘ’Ү ф. гади с. 1) Боелыгын тота алмау (авыру тур.)

2) күч. Ялагайлану, әләкләү, тиешсезгә зарланып елау һ.б.ш. гадәтләре булу. Сигәкләп йөрүче куштан