СЕКТАНТЛЫК и. 1) Сектант (1 мәгъ.) булу хәле. Аны киң массага авыр аңлаешлы дини терминнардан, төрле кабатлаулардан арындырганда, сектантлыкның чын асылын һәм зарарын аныклыйрак төшкәндә, һичшиксез бастырырлык иде. Г.Тавлин 2) күч. Күпчелектән аерылып, вак, тар ихтыяҗ һәм максатлар белән чикләнү күренеше |