СӘКЕН и. гар. 1. 1) лингв. Гарәп язуында хәреф өстенә куелган һәм киләсе сузык авазның булмавын белдерә торган хәрәкә. Сәкен кечкенә түгәрәкне хәтерләтә

2) күч. жарг. Эндәшмәү, сөйләшмәү; тынлык

2. ы. мәгъ. иск. «Эндәшмә, дәшмә, шым бул, әйтәсе булма» дигән мәгънәдә