САРАНЛЫ’К КЫЛУ ф. к. саранлашу. Ул безнең кайдан килгәнне вә кайларда булганыбызны сораша иде. Без, әлбәттә, саранлык кылмый идек. Башыбыздан үткәннәрне, бер-беребезне бүлеп-бүлеп, өлгерештән сөйли идек. Ш.Камал