САРАНЛЫК и. Саран (1 мәгъ.) булу, карунлык. – Нәрсә? – ди кыз. Бу аның гаҗәпләнеп соравы түгел, хуҗаның саранлыгына биһуш калудан әйтелгән сүзе генә иде. Н.Гыйматдинова. Кеше бер усаллык белән тулыша, бер шәфкатьлелек белән. Бер саранлык, бер юмартлык белән. Ш.Галиев