РЕЦИДИВ и. фр. кит. 1) мед. Тулысынча терелеп беткән кебек тоелганнан соң авыруның яңарып кабатлануы; өзлегү. --- түзә алмыйча, морфий уколы кадау ихтималы бар иде ---. Эзлеклелек югалса, яман хәл, рецидив килеп чыга. Ул инде өченче төнен морфийсыз үткәрә. Х.Камалов

2) күч. Нинди дә булса, гадәттә тискәре күренешнең кабатланышы