РАУШАН с. фар. 1) Якты, нурлы, нур сибеп, балкып торган. Таң алдыннан якты яна Ай белән раушан йолдыз. Җыр. Белергә кирәк ки, халык җырлары – халкыбыз күңеленең һич тә тутыкмас вә күгәрмәс саф вә раушан көзгеседер. Г.Тукай. Күктә йөзгән раушан айдай син балкыйсың! Р.Батулла

2) Ачык; саф, чиста, пакь. Раушан йөз