ПЫТЫРДАВЫК с. сөйл. 1. Бик күп һәм тиз сөйли торган

2. и. мәгъ. Юка итеп җәеп, табага салып мичтә пешерелгән камыр азыгы. Көнаралаш каты күмәч, төче күмәч, таба ипие, пытырдавык --- пешергән хатынына карап, ул ризасызлыгын әйтеп куя иде ---. М.Мәһдиев