ПРОГУЛЧЫ и. сөйл. Сәбәпсез эшкә чыкмаучы, эш калдыручы, прогул ясаучы кеше. [Указ] прогулчыларга каршы юнәлтелә. М.Җәлил. Ә шул көрәш Нәфисәнең прогулчы ире Сафи белән кычкырышу, талашу, фәкать шуннан гына котылу рәвешендә бирелгән. Х.Туфан. «Ни йөзем белән директор каршына барыйм? Мин прогулчы бит!» – дим әнигә. Татарстан яшьләре