ПОШЫРГАЛАНУ ф. сөйл. 1) к. пошыну. Анна Ивановна аның пошыргаланып ятуын сизенде, ахрысы ---. Ә.Галиев. Башка вакытта ындыр табагына барып җиткәнче рәхәт кенә черем итә торган Хәнәфи бу юлы пошыргаланып, борчылып утырды. А.Гыйләҗев

2) Үзендә авырлык, җайсызлык сизү, аяк-кулларын төрле якка атып, бәргәләнеп, тынычсыз яту, утыру