ПОЖЫМЛА’У ф. диал. 1) Курку, шүрләү. [Гариф:] Пожымладыңмы?! Кулга алдыру белән шаярырга ярамый шул, Мөкип абзый! Шаярасың икән, үзең килеп капкач, шүрләмә инде. Ш.Камал. Җиңгәсеннән пожымлаган Сәлимә хатасын төзәтсә дә, соң иде инде. Н.Гыйматдинова

2) Берәр бик ашыгыч эш белән йөрү

Пожымлый башлау Куркуга бирелү